پرستنده

بعد عاشورا تصمیم گرفتم تا مدتی هیچی ننویسم. دلایلش هم بماند. توی این چند روز تعطیلی فرصتی شد تا کتاب کیخسرو نوشته آرش حجازی را بخوانم که دیگر قرار نیست چاپ شود. سوای از حسن و عیب ادبی، این کتاب عشق عمیقم به شاهنامه را دوباره به یادم آورد و اینکه چطور دوران کودکیم را با این قصه های دوست داشتنی سپری کردم. کیخسرو اما برایم نکات تازه بسیاری داشت که ازش لذت بردم.

 پیدا کردید بخوانید که انگار تجسم بخشی از آرزوهای این ملت است.