دلم می سوزد
ساعت ٥:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۸/۸  

طاهره صفار زاده زن بزرگی بود. به زندگیش، نوع لباس پوشیدنش، دغدغه هایش، نوشته هایش و ... که نگاه کنی همه جا ردپای این بزرگی را میبینی. اما دلم برایش میسوزد که وقتی رفت کسانی دایه مهربان تر از مادر شدند و برایش پیام تسلیت دادند، که او فریادش از دست آنها به آسمان بود و حتی با همه حس میهن دوستی و ایمانش تصمیم به جلای وطن گرفته بود. خیلی سخت است وقتی روحت دارد در مراسم ختم پرواز می کند آدمهایی را ببیند که دروغ و ریا از سراسر وجودشان می تراود. آدمهایی که اصلا نمی دانند برای چه اینجا هستند و شاید تمام خاصیتشان عذاب روح رفته است.

برای سلامتی خانم گرجی نازنین هم دعا کنید. چند هفته ای است که بیمار است...


کلمات کلیدی: