یعنی چی اون وقت؟!!!
ساعت ٩:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/٢٩  

من اصولا از دست کسانی که حرفهای نامربوط درباره محیط زیست و توسعه پایدار بزنند عصبانی میشوم ولی امروز علاوه بر عصبانیت متعجب هم بودم.

اگر کسی امروز آقای دکتر کردوانی را در برنامه صبح عالی به خیر با میلانی دیده باشد میفهمد که چه میگویم. پیرمرد یا به کلی مشاعرش را از دست داده یا از اول آدم ضد طبیعتی بوده و ما خبر نداشتیم. البته به تازگی مطالبی درباره اظهارات عجیب و غریبش درباره استفاده از محیط زیست خوانده بودم اما شنیدن کی بود مانند دیدن!

امروز آنقدر حرفهای درهم و بی سر و ته زد که از یک آدم عادی بعید بود چه رسد به استاد دانشگاه تهران که اتفاقا دانشکده منابع طبیعی هم درس میداد. بچه های صلح سبز حتما واکنشی نشان میدهند چون این آقا رسما در تلویزیون اعلام کرد که عضو هیات امنای آنهاست و در عین حال معتقد است که محیط زیست حق ندارد بگوید تالاب ها تخریب نشود یا درخت ها قطع نشود چون به  نظر ایشان فعلا اولویت همین است!

جدی جدی شاخ درآوردم و در عین حال عصبانی شدم و به صدا و سیما هم زنگ زدم که لطفا در پخش این جور حرف ها سلامت روان کارشناستان را هم بررسی نمائید.

نمیدونم تا کی قراره چوب ندانم کاری ها و نفهمی ها و کج فهمی ها را بخوریم. نمیدونم قراره چه آینده ای تحویل نسل بعدی بدهیم اما به هر حال متاسفم که استاد دانشگاهمان هم چیزی از توسعه متوازن و همه جانبه نمیفهمد.


کلمات کلیدی: