بهشت کوچک دکتر مقدم در دل تهران
ساعت ٩:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٩/۳  

امروز خیلی خوش گذشت. با چند تا دوست تازه و قدیمی برای اولین بار رفتم به خانه موزۀ دکتر حسن مقدم در خیابان سپه یا همان امام خمینی در تقاطع با خیابان ولیعصر

نمیدانم چرا این گنج ها در گوشه و کنار شهر هست و ما بی خبریم. مثل بهشتی سر سبز و جمع و جور است میان تهران. جایی که تصورش را هم نمیکنی. آنقدر آثار با ارزش در این خانه جمع شده که نمی شود اینجا حتی آنها را فهرست کرد. همین قدر بگویم که دکتر مقدم طراح آرم و لباس دانشگاه تهران، اولین استاد باستان شناسی و تاریخ هنر دانشگاه تهران، یک نقاش زبردست و شاگرد کمال الملک بوده و در سال 1366 فوت کرده. ایشان از سال 1350 ! خانه اش را وقف دانشگاه تهران کرده. این خانه در زمان پدربزرگ وی در ابتدای دوره ناصرالدین شاه ساخته شده و از دیدن گوشه گوشه آن لذت خواهید برد. امروز خدا را شکر کردم که خانه دست میراث فرهنگی نیفتاده تا دو روزه بکوبند و خرابش کنند. آخر در یک دوره زمانی خیلی کوتاه آقایان پرونده خانه را گم کرده اند و بلافاصله تیر آهن های یک ساختمان چند طبقه را بر شانه آن سوار می کنند که خوشبختانه با اقدام دانشگاه موفق به نابودی خانه نمی شوند. فقط چون دانشگاه پول نداشته این تیر آهن ها را از برج ساز مربوطه بخرد این سازه زشت همچنان بر یک شانۀ خانۀ زیبای مقدم سوار است. امروز وقتی بر لب یکی از حوض ها نشسته بودم و قبطه می خوردم که ما چرا نمی توانیم برای خودمان خانه بسازیم و اینکه خوش بحالشان در چه بهشتی زندگی می کرده اند و ... یک دفعه با خودم گفتم که ای بابا این بنده خدا کم از ما خون دل نخورده. در زمان قاجار بزرگ شده، از تنها افراد تحصیل کرده جامعه خود بوده، با یک زن فرانسوی ازدواج کرده، شرط کرده بچه دار نشود (دو تا تابو شکنی خیلی بزرگ آن زمان) و شاهد به تاراج رفتن آثار باستانی ما به فرانسه بوده و نیز شاهد خراب شدن کاخ های زیبای دوره قاجار توسط رضا شاه و .... 

دست آخر حس کردم که او شاید از ما خیلی بیشتر غصه خورده اما خیلی بیشتر هم برای بهتر شدن وضع جامعه تلاش کرده و زحمت کشیده. نمونه بارز انسانی شریف که به جای ناله و غر غر هر چه را توانسته حفظ کرده.

دیدن این موزه زیبا را که همه روز به غیر از روزهای تعطیل از 9 صبح تا 4 بعد از ظهر باز است از دست ندهید.


کلمات کلیدی: