دویست امین یادداشت و روز جهانی زن
ساعت ۸:٥٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/۱٩  

وقتی خواستم دکمه مطلب جدید رو فشار بدم متوجه شدم که این دویستمین یادداشت وبلاگ من خواهد بود. امسال در روز زن با یک زن فوق العاده آشنا شدم.

یک پیرزن بسیار با سواد بی نهایت محکم و دارای چهاچوب های منطقی، آرمانگرا و خلاصه نماد آتنا و آرتمیس به اعلا معنی درجه: خانم مریم فیروز دختر فرمانفرما و عضو مرکزی حذب توده

راستش من سر سوزنی با عقاید حزب توده همدلی یا علاقه ندارم اما این زن عجیب را می توان کاملا مستقل تحسین کرد. زنی 90 ساله که هنوز که هنوز است با یک حافظه شگفت انگیز و قدرت منطق و استدلال بی نظیر حرف می زند. زنی که شکنجه شدن و آزار دیدن انصاف و حافظه تاریخی او را مخدوش نکرده، زنی که در این سن و سال هر روز را به یک زبان در خانه تنهایی اش با خود حرف می زند که فرانسه و آلمانی را از یاد نبرد. زنی که هنوز به شدت عشق زندگیش را یاد می کند. اصلا ترکیب شگفت انگیزی بود. کاری به درستی و غلط بودن عقایدش ندارم. این همه شوخ طبعی و سرزندگی در زنی که این همه رنج دیده و تاریخی را از سر گذرانده واقعا عجیب است. فیلم مستند عجیبی بود.


کلمات کلیدی: