راه قدر
ساعت ۳:٤٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٧/٩  

داشتم کتاب راه هنرمند رو می خوندم( و چه کتاب فوق العاده ای) دیدم حرفهاش چه به کار ما آدمهای وامونده و شبهای قدرمون می یاد. می گفت همه مشکل از خساست ما آدمهاست که خدا رو مثل یه والد خسیس و غر غرو می دونیم و بر همین اساس دریافت برکات رو هم محدود می کنیم. باور نداریم که چقدر دست و دلبازه و به همین راحتی برکت ها رو پس می زنیم. ولی کاش حداقل همین شبهای قدری حواسمون به این طبع خسیس آدمیزادی باشه و دست و دلمون برای خواستن نلرزه.

تلویزیون باز داره سخنرانی های آقای دولابی رو پخش می کنه

گاهی فکر می کنم اگر ۴ تا آدم حسابی مثل اون معلم ما بودن چه شیعه های خوبی می شدیم. جادوی کلامش آدم سست اعتقادی مثل من رو هم جادو می کنه


کلمات کلیدی: