توبه
ساعت ٤:۳۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۱۱/٦  

اوائل فکر می کردم توبه فقط یعنی استغفار و طلب بخشش و اینکه قول بدم هرگز کار بدم رو تکرار نکنم تا انکه یکروز دیدم :هو التواب الرحیم خداوند بسیار توبه کننده و مهریان است. در ذهنم تضادی شکل گرفت: چرا خداوند توبه می کند؟ خدا و توبه؟

آن زمان اوائل جلسه دین پژوهی بود. بعد از جلسه از مرحوم امین خداداد( خدا رحمتش کند این جلسه اولین و آخرین باری بود که او را دیدم و مدت کوتاهی بعد از این جلسه فوت کرد) این را پرسیدم؛ لبخندی زد و گفت: آخر توبه یعنی بازگشت. ما آدمها وقتی توبه می کنیم انگار یک قدم به سوی خدا بر می داریم اما خداوند رحمان و رحیم با یک قدم ما هزار قدم به سوی ما بر می دارد آخر او تواب است. حرفش به دلم نشست و دیگر چیزی نپرسیدم. چند روز بعد که خبر فوت ناگهانی او را شنیدم در میان بغض لبخندی زدم و با خودم گفتم که شاید توبه کرده و خداوند نیز قدمهای تندی به سوی او برداشته.....

 


کلمات کلیدی: