ماه من و تو و خدا
ساعت ۱۱:٢٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٦/٢٠  

یه چیزی توی این ماه هست که مثل جادو می مونه جادویی که غیر ممکن ها رو ممکن می کنه. تا قبل از شروع ماه رمضان نگران بودم که آخه من خیلی تشنه می شم ، آخه من ٣ ساعت چیزی نخورم قندم افت می کنه دیگه کاری ازم برنمیاد  و ... خلاصه هر بهانه بنی اسرائیلی که بلد بودم برای خودم و دلم می آوردم و حتی توصیه دکترم برای روزه نگرفتن دلم رو لرزوند ...

اما حالا به معجزه این ماه ایمان دارم. که کمترین این معجزه اعتماد به نفسی است که الان دارم. حالا دیگه می دونم که من خیلی قویتر از اون چیزی هستم که شیطان صبح تا شب در گوشم زمزمه می کرد. حالا می تونم از صبح تا غروب بیرون از خانه باشم و از تشنگی نمیرم یا ضعف نکنم. شاید این موضوع به نظر خیلی ها پیش پا افتاده باشه اما تاثیرش روی من خارق العاده بوده.

راستی دو تا توصیه رمضانی:١- ترجمه آقای معادیخواه از دعای ابوحمزه ثمالی بی نظیره و نشر شمعک منتشرش کرده اگه تونستید گیر بیارید

٢- کتاب تنهایی دفتر دوم هم برای خلوت های این ماه می چسبه

 


کلمات کلیدی: