معتادان خبر
ساعت ۱٢:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٧/٥  

تا حالا فکر کردید که ما جماعت انسانهای به اصطلاح پیشرفته دز مصرفی مان در این اعتیاد خانمان سوز خبری چقدر بالا رفته؟ تازه من خودم  سعی می کنم هفته ای یک دفعه بیشتر وارد این دنیای بی در و پیکر نشوم اما کیست که نداند ذهن ما حفره ای بی انتها شده در حال بلعیدن هر چیزی که درونش بریزی.

 سنجش میزان این اعتیاد کاری ندارد(البته گفتنش کاری ندارد) کافی است یک هفته، فقط یک هفته سعی کنید مطلقا تلویزیون نبینید، وارد اینترنت نشوید، روزنامه نخوانید، رادیو گوش ندهید و حتی کتاب نخوانید آن وقت علائم بروز می کند. من که خودم ٣ روز هم دوام نیاوردم. اما خیلی دقیق و واضح فهمیدم که چرا مدت هاست دیگر حرفی برای نوشتن و حالی برای مکتوب کردن ندارم.

مصرف کننده بودن در عین لذت بخشی مثل سمی است که تدریجی فلجت می کند و بدون اینکه بدانی یک روز می رسد که دیگر قادر به خلق هیچ چیز مستقل نباشی.

 ناخودآگاه حین نوشتن یاد دوستان خبرنگارم افتادم. یعنی اگر آنها بخواهند این تمرین را انجام دهند زندگیشان چه طور می شود؟ البته و صد البته که آنها تولید کننده خبرند و ما مصرف کننده اما به هرحال تمام زندگیشان را به نوعی این اخبار پرکرده و شاید خالی شدن ذهن برایشان خیلی سخت باشد.


کلمات کلیدی: