نوستالژی اذان

یکی از معدود چیزهایی که به شدت دلم رو قلقلک میده و یه حس عجیب خوشایند توام با دلشوره و اشتیاق و ... بهم میده اذان کودکانه شبکه دو و بلافاصله بعدش نیایش ساعد باقری با آن آهنگ خاص است. اذان  مغرب شبکه دو را هنوز مانند آن سالها یک بچه اجرا می کند و لحن خودش را حفظ کرده و مرا به شدت دچار نوستالژی می کند. 

در روزگاری که چندین سال است تلویزیون نمی بینم و فقط برای اوقات شرعی و کارتون مبین به شبکه دو و فقط هم شبکه دو سر می زنم این حس خوب خاطرات کودکی غنیمتی است.

یادم هست که به دو از مدرسه می آمدم تا فوتبالیست ها ببینم و با نفسم می جنگیدم که قبل کارتون دیدن نماز مغرب بخوانم و چقدر هم حس می کردم بابت این فداکاری خدا بهم بدهکار شده!!! خلاصه روزگاری بود که همین مخلوط دلشوره و اشتیاق به چیزهای ساده زندگی ما را تشکیل می داد.

(در حین تکمیل این یادداشت 3 بار اینترنت قطع شد و این نوستالژی بازی را به ما کوفت نمود چون مجبور شدم چندین بار از سر بنویسم!)

/ 2 نظر / 20 بازدید
شادی

با سلام همیشه خاره ها خوشتر از اکنون می نماید به عیر ار خاطرات سالها از این سال هل و حالا ! نیآمدی !نیامدی و قتی هم آمدی از چیزی سراغ گرفتی که ندیدم !

مهدیه

منم وقتی شعر امام رضا (رضا رضا) رو گوش میدم شدیدن یاد دوران جاهلیتم می افتم - مبحثیست این نوستالژی ها[پلک][رویا]